Sunday, 25 August 2013


Assalamu'alaikum wr. wb.
اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَتُوْبُ اِلَيْهِ وَنَعُوْذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ اَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ اَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ. اَشْهَدُ اَنْ لاَ اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى ءَالِهِ وَاَصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُ اِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ. اَمَّا بَعْدُ: فَيَاعِبَادَ اللهِ : اُوْصِيْكُمْ وَنَفْسِي بِتَقْوَ اللهِ وَطَاعَتِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ. قَالَ اللهُ تَعَالَى فِى الْقُرْآنِ الْكَرِيْمِ: يَااَيُّهَا الَّذِيْنَ اَمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوْتُنَّ اِلاَّ وَاَنْتُمْ مُسْلِمُوْنَ
. يَاأَيُّهَاالنَّاسُاتَّقُوْارَبَّكُمُالَّذِيْخَلَقَكُمْمِّنْنَفْسٍوَاحِدَةٍوَخَلَقَمِنْهَازَوْجَهَاوَبَثَّمِنْهُمَارِجَالاًكَثِيْرًاوَنِسَآءًوَاتَّقُوااللهَالَّذِيْتَسَآءَلُوْنَبِهِوَاْلأَرْحَامَإِنَّاللهَكَانَعَلَيْكُمْرَقِيْبًا. يَاأَيُّهَاالَّذِيْنَءَامَنُوااتَّقُوااللهَوَقُوْلُوْاقَوْلاًسَدِيْدًا. يُصْلِحْلَكُمْأَعْمَالَكُمْوَيَغْفِرْلَكُمْذُنُوْبَكُمْوَمَنْيُطِعِاللهَوَرَسُوْلَهُفَقَدْفَازَفَوْزًاعَظِيْمًا.
Kaum Muslimin Jamaah Jum’ah Rahimakumullah.
Saderengipun, monggo kula panjenengan sami dados tiyang ingkang kasebat “abdan syakura”, inggih menika tiyang ingkang bersyukur dhumateng Allah swt, kanthi ngleksanakaken perintahipun ugi nebihi awisanipun. Napa malih kalodhangan menika, kula panjenengan dipunpanggihaken kaliyan wulan ramadhan. Wulan ingkang istimewa, wulan ingkang kebak barokah.Saengga, kula panjenengan sami saged ngisi wulan menika kanthi amalan ingkang sae. Ampun ngantos saliminipun ramadhan menika, kula panjenengan menyia-nyiakan wekdal. Amargi setiap detik salaminipun ramadhan menika, saget dados pahala ingkang kathah sanget. Sedetik ibadah ing wulan ramadhan, pahalanipun saged langkung kathah saking ngibadah pinten-pinten dinten ing wulan sasanesipun ramadhan.
Kaum muslimin, jamaah jumah...wonten ing tengah-tengah wulan ramadhan menika, keistiqamahan kula panjenengan diuji. Napa taksih semangat kados dene ing awal ramadhan. Pripun shalat kula panjenengan, pripun siyam kula panjenengan, pripun ibadah kula panjenengan, napa taksih semangat kados dene ing awal ramadhan... Ampun ngantos kula panejengan samenika ing tengah-tengah ramadhan niki malah kelangan semangat. Ketelasan energi kangge ibadah. Awit sepertelon ramadhan ingkang pungkasan menika mangke, nggadhahi keistimewaan ingkang langkung ageng malih.

Kaum muslimin, jamaah shalat jumat ingkang minulya,
Ing awal ramadhan ingkang sampun kalampahan, kula panjenengan dipun uji ugi saking Allah kanthi perbedaan permulaan puasa. Wonten ingkang wiwit puasa dinten selasa, wonten ingkang wiwit puasa dinten rabu. Mugi kita saged mendhet hikmah saking perbedaan menika. Kasunyatan, bentenipun wiwitan pasa menika mboten ndadosna crah ing antawisipun umat islam ing Indonesia. Malah menika saged kangge pelajaran supados kula panjenengan sami tansah ningkataken ukhuwah islamiyah. Saling menghormati, saling menyayangi, mboten wonten padudon, mboten wonten perpecahan. Mugi-mugi kawujud ingkang kadosta unen-unen “perbedaan adalah rahmat.”
Kaum muslimin, jamaah shalat jumat ingkang minulya,
Ukhuwah islamiyah panci kedah dipun jagi salaminipun. Napa malih kula panjenengan sami dados saudara ingkang seiman. Islam sampun ngatur lan paring rambu-rambu ngengingi ukhuwah utawi persatuan lan persaudaraan menika wonten ing firman Allah Surat Al Hujurat ayat 10:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
“Sabenere wong-wong kang mukmin iku isih sedulur, mulane leremen, damaikna antarane sedulur-sedulurmu lan takwao marang Allah supaya kowe kabeh oleh Rahmat.” (Q. S. Al Hujurat: 10)

Pasederekan ingkang dipun sambung saking ajaran Islam menika mboten saged dipunraosaken kejawi dening tiyang-tiyang ingkang beriman. Tiyang ingkang gesangipun sampun lamur kaliyan kadonyan, mboten badhe saged ngraosaken endahipun lan nikmatpun pesederekan utawi ukhuwah islamiyah menika. Kathah tiyang ingkang ngumpul, srawung, mennjalin kedekatan ananging namung badhe pados kadonyan. Wonten ugi ingkang ngumpul, srawung, lajeng bersekutu nanging namung adhedhasar ikatan geografis, politik, suku, lan sansesipun. Ikatan ingkang adhedhasar kados mekaten menika mboten badhe saged mujudaken kedamaian, kebahagiaan, rasa saling mencintai, kados dene ingkang kawujud saking ukhuwah islamiyah. Sampun dipun garisaken dening Allah swt, sok sinteno ingkang sambung reraketan amargi kadonyan, mulo ikatan niku wau badhi dipun pisahaken dening kadonyan ugi. Kadonyan saged kanthi gampil misahaken, malah saged ugi ndadosna crah lan bengkerengan. Nanging Pasederekan ingkang adhedhasar iman lan islam, insya Allah menika badhe kasambung ngantos dumugi ing Akhirat.
Kaum muslimin, jamaah shalat jumat ingkang minulya,
Tiyang-tiyang ingkang ngumpul, nyawiji, lan pasederekan amargi Iman lan Islam ing akhirat mbenjang nalikaniipun sedaya tiyang dipunkempalaken ing padhang mahsyar, badhe angsal naungan, eyup-eyup saking Allah swt amargi iman lan tresnanipun. Nanging tiyang-tiyang ingkang nyambung pasederekan namung merga kadunyan, mbenjang ing akhirat piyambakipun badhi saling membenci, saling melaknat antara setunggal lan setunggalipun. Kahanan Ingkang kados mekaten menika dipungambaraken Allah wonten ing surat Az Zukhruf ayat 67:
اْلأَخِلآءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلاَّ الْمُتَّقِينَ
“Kanca-kanca akrab (sawene ing donya), ing dina kuwi ana sebagian kang dadi mungsuh kanggone liyane. Kajaba wong-wong kang bertakwa.”
Ayat menika gamblang njelasaken, menawi ing dinten mahsyar, nalikanipun kahanan panas sanget, srengenge dipun celak aken, kringet dados banjir ingkang saget nglilepaken, malah wonten tiyang-tiyang ingkang mungsuhan. Dene tiyang-tiyang ingkang beriman lan bertakwa ing wekdal niku, nyawiji, angsal eyub-eyub saking imanipun. Pramila mangga kula panjenengan sami, tansah njagi pasederekan, kekerabatan, ingkang dipun dhasari amargi sami-sami tiyang ingkang beriman lan bertakwa dhumateng Allah.
Wonten ing salah satunggalingh Hadits Rasulullah bersabda:
“Ora diarani wong kang beriman salah sawijine saka kowe, menawa durung nresnani marang sedulure kang se-iman kaya dene dheweke nresnani awake dhewe.”
Kaum muslimin, jamaah shalat jumat ingkang minulya,
Supados ukhuwah islamiyah, pasederekan sesama muslim niku saged kawujud, wonten syarat lan landasan ingkang kedah dipunwujudaken.
Setunggal, kedah ikhlas kerana Allah. Dados pasederekan kalih tiyang ingkang seiman menika mboten kawujud namung merga anggadhahi melik. Lan kedah dipun bebasaken saking kepentingan lan keuntungan pribadi.
Ingkan kaping kalih, kedahdhasari kaliyan iman lan takwa,
Ingkang kaping tiga, kedah komitmen utawi estu-estu anggenipun ngleksanakaken ajaran Islam.

Kaum muslimin, jamaah shalat jumatingkang dipun rahmati Allah
Menika kala wau babagan ukhuwah islamiyah. Mugi-mugi kula panjenengan sami saged mujudaken ukhuwah islamiyah wonten ing tataran lingkungan kula panjenengan sami, wonten ing tataran dusun napa dene desa. Saged menahan hawa nepsu saking dendam lan amarah ingkang saged mawon dipun picu namung saking perbedaan. Amargi, pertikaian, perpecahan menika perkawis ingkang awon. Allah berfirman:
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
“lan taato marang Allah lan Rasule, lan kowe kabeh aja pada bantah-bantahan, sing ndadekake kowe pada wedi lan ilang kekuwatanmu, lan pada sabaro. Sabenere Allah iku tansah karo wong-wong kang sabar.”
Tansah wonten pihak-pihak ingkang mboten ridha kaliyan wontenipun perbedaan-perbedaan. Perbedaan awal ramadhan, perbedaan idul fitri, perbedaan rakaat salat tarawih, perbedaan pelaksanaan tarawih: sekawan-sekawan napa kalih-kalih, lan perbedaan-perbedaan sanesipun. Tansah wonten pihak-pihak ingkang dereng saged nampi wontenipun perbedaan-perbedaan kala wau. Nanging kula panjenengan dados tiyang ingkang beriman, dipun dhawuhi Allah supados bersabar, mboten nglanggati perdebatan, mboten nglanggati bantahan-bantahan. Dipun kiat-kiataken kesabaranipun lan mboten nglanggati menawi diajak berdebat utawi berbantah-bantahan saking pihak sanes, insya Allah Allah bersama kita, Allah tansah sumandhing, mbimbing tiyang-tiyang ingkang sabar lan iman. Lan mugi-mugi kula panjenengan angsal rahmat saking Allah swt. Saenggo kula panjenengan saged lulus, saking ramadhan kanthi gelar tiyang ingkang Muttaqin. Amin. Amin... ya rabbal ‘alamin.
بَارَكَاللهُلِيْوَلَكُمْفِيالْقُرْآنِالْكَرِيْمِوَنَفَعَنِيْوَإِيَّاكُمْبِمَافِيْهِمِنَاْلأَيَاتِوَذِكْرِالْحَكِيْمِوَتَقَبَّلَمِنِّيوَمِنْكُمْتِلاَوَتَهُ - أَقُوْلُ قَوْلِي هَذا أَسْتَغْفِرُ اللهَ إِنّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرّحِيْمِ

Khotbah Kedua
اَلْحَمْدُلِلَّهِالَّذِيْهَدَانَالِهَذَاوَمَاكُنَّالِنَهْتَدِيَلَوْلاَأَنْهَدَانَااللهُ. أَشْهَدُأَنَّلاَإِلَهَإِلاَّاللهوَحْدَهُلاَشَرِيْكَلَهُ. وَأَشْهَدُأَنَّمُحَمَّدًاعَبْدُهُوَرَسُوْلُهُ. اَللَّهُمَّصَلِّعَلَىمُحَمَّدٍوَعَلَىآلِهِوَأَصْحَابِهِوَمَنْتَبِعَهُمْبِإِحْسَانٍإِلَىيَوْمِالدِّيْنِ. أَمَّابَعْدُ؛-   فَيَاأَيُّهَاالْمُؤْمِنُوْنَ،اِتَّقُوااللهَحَقَّتُقَاتِهِ……
فَقَالَتَعَالَى: إِنَّاللهَوَمَلاَئِكَتَهُيُصَلُّوْنَعَلَىالنَّبِيِّ. يَآأَيُّهَاالَّذِيْنَآمَنُوْاصَلُّوْاعَلَيْهِوَسَلِّمُوْاتَسْلِيْمًا
اَللَّهُمَّصَلِّوَسَلِّمْعَلَىسَيِّدِنَامُحَمَّدٍسَيِّدِالْمُرْسَلِيْنَ،وَعَلَىآلِهِوَصَحْبِهِوَالتَّابِعِيْنَ *  وَتَابِعِالتَّابِعِيْنَلَهُمْبِإِحْسَانٍإِلَىيَوْمِالدِّيْنَ *  وَارْحَمْنَامَعَهُمْبِرَحْمَتِكَيَاأَرْحَمَالرَّاحِمِيْنَ
اَللَّهُمَّاغْفِرْلِلْمُسْلِمِيْنَوَالْمُسْلِمَاتِ،وَالْمُؤْمِنِيْنَوَالْمُؤْمِنَاتِاْلأَحْيَاءِمِنْهُمْوَاْلأَمْوَاتِ،إِنَّكَسَمِيْعٌقَرِيْبٌ.-…اَللَّهُمَّأَرِنَاالْحَقَّحَقًّاوَارْزُقْنَااتِّبَاعَهُ،وَأَرِنَاالْبَاطِلَباَطِلاًوَارْزُقْنَااجْتِنَابَهُ-. رَبَّنَاآتِنَافِيالدُّنْيَاحَسَنَةًوَفِيالآخِرَةِحَسَنَةًوَقِنَاعَذَابَالنَّارِ. رَبَّنَاهَبْلَنَامِنْأَزْوَاجِنَاوَذُرِّيَّاتِنَاقُرَّةَأَعْيُنٍوَاجْعَلْنَالِلْمُتَّقِينَإِمَامًا
رَبَّنَا لا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْراً كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلا تُحَمِّلْنَا مَا لا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلاَنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
. سُبْحَانَرَبِّكَرَبِّالْعِزَّةِعَمَّايَصِفُوْنَ،وَسَلاَمٌعَلَىالْمُرْسَلِيْنَوَالْحَمْدُلِلَّهِرَبِّالْعَالَمِيْنَ
عِبَادَاللهِ،-إِنَّاللهَيَأْمُرُكُمْبِالْعَدْلِوَاْلإِحْسَانِ-وَلَذِكْرُاللهِأَكْبَر

Tuesday, 7 May 2013


Sob, jumpa lagi nih… Eh, kamu pernah dengar kata kamseupay, boring, lebay, dan banyak lagi deh… nah ada lagi, nih: “Kepo”. Kadang kita lihat kan. Ada orang merasa bangga atau hebat kalau mengucap deretan kata itu. Aneh juga, ya? Ngucap kata-kata itu aja udah merasa paling gaul. Ih…lebay…(hi…hi…hi)
Kamu udah pernah dengar kata “kepo” belum? Atau kamu malah pernah dikata-katai “kepo”? Trus gimana reaksimu, Sob? Garuk-garuk kepala? Bertanya-tanya sambil senyam-senyum? Kagak usah bingung, kita ikutin pembahasannya, nih….

1. “Kepo”, apaan sih?
Kepo berasal dari kata Kaypoh. Bahasa Hokkien (China) yang banyak dipakai di Singapura dan sekitarnya. Sama seperti fudul, kepo berarti ingin tahu, mencampuri urusan orang lain, dan nggak bisa diam. Kata ini punya konotasi yang agak negatif. Misalnya begini:
"Kamu tadi ngapain ke ruang Guru?"
“Bertemu dengan Pak Budi.”
“Ada urusan apa dengan, Pak Budi?”
"Iiih, kepo banget si loo!"
Dalam keterangan lain, Kepo adalah akronim dari Knowing every Particular Object  adalah sebutan untuk orang yang serba tahu detil dari sesuatu, apapun yang lewat di hadapannya selama itu terlihat oleh matanya walaupun hanya sekelebat. Dalam beberapa kasus orang kepo adalah orang yang serba ingin tahu, bisa jadi kayak semacam kecanduan untuk tahu segala hal yang sepele dan itu bisa dia unggulkan sebagai kekuatan orang tersebut.
Contoh lain orang kepo nih begini …
“Mas, anda penggemarnya band Wali, ya?
“Enggak, tuh…”
“Lha tadi, sapu tangan Mas yang di saku belakang kok gambarnya Wali?”
“Kepo, Loo… ini sapu tangan adikku.”
Jadi, kesimpulannya nih, Sob. Kepo itu rasa pengin tahu, tapi ingin tahunya itu berlebihan. Sehingga untuk memenuhi rasa ingin tahu yang berlebihan itu, ia akan berusaha melakukan berbagai cara untuk menyelediki target operasi itu, termasuk mencampuri urusan orang lain yang sebenernya gak ada gunanya dia tahu atau tidak. Untuk ukuran orang normal, sih pasti akan risih kalau hal-hal yang terlalu dalem dari dirinya ditanya-tanya oleh orang lain. Melanggar privasi.
2. Trus, baik apa buruk?
“Kepo” itu baik apa buruk, Sob?
Kepo itu pada intinya kan pengin tahu yang berlebihan. Bisa jadi baik, bisa jadi buruk. Tergantung kepentingannya apa dan targetnya apa. Kalau seperti contoh di atas sih itu kurang baik, ya Sob.
Begini… . Kepo itu kan sebuah sikap awal. Yaitu rasa ingin tahu. Rasa ingin tahu itu kemudian akan ditindaklanjuti dengan berbagai tindakan yang bisa jadi berbeda antara seseorang dengan orang lainnya. Orang yang kepo terhadap perbuatan orang lain, tindak lanjutnya berupa tanya-tanya melulu, memperbincangkan dengan orang lain, atau sekadar menduga-duga/berprasangka. Orang yang kepo terhadap suatu peristiwa, ia akan berusaha mencari tahu. Bisa jadi melihat langsung ke TKP (tempat kejadian perkara), menonton siarannya (kalau diberitakan di TV), mencari beritanya di koran atau internet sehingga menjadi gamblang.
Nah, tindakan kelanjutannya ini, Sob yang bisa jadi baik atau buruk.
3. Bagaimana pandangan Islam?
Sob, dalam Islam telah diatur apapun dalam kehidupan kita. Termasuk “Kepo”?  Iya dongg… Kepo itu berawal dari prasangka, duga-duga. Kok dia gini, kok dia gitu, kok itu begini, kok begitu dst. Tentang prasangka, telah diatur dalam surat Al Hujurat: 12
”Hai orang-orang yang beriman, jauhilah kebanyakan dari prasangka, sesungguhnya sebagian prasangka itu adalah dosa, dan janganlah kamu mencari-cari kesalahan orang lain (tajassus), dan janganlah ada di antara kamu yang menggunjing sebagian yang lain.” [Al Hujurat: 12].
Nah, kita telah diingatkan, Sob. Kita tidak boleh berprasangka yang buruk pada temen kita. Ini awal dari kepo. Kalau prasangka ini bisa dibendung, tentu kita tidak akan kepo. Tapi kalau tidak bisa membendung, yaa… kepo lah jadinya. Padahal sebagian prasangka itu dosa, loh. Orang yang berprasangka biasanya ia kemudian akan mencari tahu dengan bertanya sana-sini. Ujung-ujungnya ghibah donk… (membicarakan aib orang lain). Padahal ghibah itu dosa. Ghibah itu seperti memakan daging saudara kita yang telah mati. Sungguh itu perbuatan yang sangat menjijikkan, Sob.
Ciri yang lain orang yang kepo itu mencari-cari tahu tentang keadaan orang lain. Padahal belum tentu itu bermanfaat baginya. Dalam Islam hal itu kita juga telah diingatkan:“Termasuk dari baiknya keislaman seseorang adalah meninggalkan apa-apa yang tidak penting baginya.” (H.R.Tirmidzi dan yang lainnya)
Nah loh… jika keislaman seseorang itu baik, maka ia akan meninggalkan hal-hal yang tidak penting baginya. Kalau cuma sekadar pengin tahu, buat apa? Nggak usah nyari-nyari tahu, lah. Kita tahan nafsu kita untuk pengin tahu keadaan orang lain itu. Lebih baik diam. Bukankah diam itu emas? He… he.. itu pepatahnya, Sob.
Di hadits yang lain nih, Sob. Kita juga diingatkan untuk tidak memata-matai orang lain, menyelidiki keadaan orang lain. Emang kita KPK apa? Kok menyelidik, menyadap pembicaraan orang lain? Hati-hati nih bagi yang suka masang telinga untuk menyadap, he.. he.. he. Kegiatan seperti ini namanya tajassus. Ini nih haditsnya:
"Berhati-hatilah kalian dari buruk sangka sebab buruk sangka itu sedusta-dusta cerita (berita); jangan menyelidiki; jangan memata-matai (mengamati) hal orang lain; jangan tawar-menawar untuk menjerumuskan orang lain, jangan hasut menghasut, jangan benci-membenci; jangan belakang-membelakangi, dan jadilah kalian sebagai hamba Allah itu saudara" (HR Abu Hurairah)
Dan bagi yang suka menyadap pembicaraan orang lain, memasang telinga, nimbrung, lalu pakai bumbu penyedap dengna menambahkan kebohongan berhati-hatilah. Itu bahaya besar. Dalam hadits nabi disebutkan:
Rasulullah saw bersabda, artinya,“Orang yang biasa mencuri-curi dengar tidak akan masuk surga.” [HR. Bukhariy  dari Hudzaifah, Imam Muslim, Abu Dawud, Ahmad, dan Daruqutniy]
 Ngeri, kan Sob? Okey … mari kita introspeksi diri. Mari lebih berhati-hati. Hati-hati… hati-hati… hati-hati… p r o v o k a s i….
Oh, ya Sob. Terus, kepo yang baik yang bagaimana ya? Nah, kita harus meletakkan segala sesuatunya pada tempatnya. Untuk kepo yang tepat, bisa kita gunakan saat kita sedang melakukan penelitian. Saat kita melakukan kegiatan itu dibenak kita tentu harus ada segudang pertanyaan. “Mengapa kedelai bisa jadi tempe? Benarkah yang mengitari matahari itu bumi, bukan sebaliknya? Adakah kandungan emas di dalam tanah tempat tinggalku?”
Jadi gitu, Sob. Kita harus meletakkan sesuatu pada tempatnya. Untuk kepo ini kesimpulannya, jika engkau ingin melakukan atau meninggalkan suatu pekerjaan, perhatikanlah! Apakah hal itu penting bagimu atau tidak? Jika tidak penting, maka tinggalkanlah. Apabila penting, maka kerjakanlah sesuai dengan prioritasnya. Begitulah manusia yang berakal, ia sangat perhatian dengan amal kebaikan sebagai persiapan menghadapi kematian, dan dia selalu menginstropeksi diri terhadap amal-amalnya selama ini. Semoga Allah memberikan taufiq kepada kita semua. Sehingga kita bisa menahan nafsu agar tidak selalu mencari tahu keadaan orang lain. Sehingga kita bisa menahan diri untuk tidak mencampuri urusan orang lain.
Sob, Lo baik kalau Lo ninggalin apa-apa yang gak ada urusannya ma Lo…
Salam ….
Artikel bisa dilihat juga di: http://haryoSongoSongo.blogspot.com

Februari 2013, Dwi Wahyudi

Wednesday, 17 April 2013

Ujian nasional selalu mengundang pro dan kontra di kalangan pakar pendidikan di Indonesia. Ada yang begitu getol dan terus mengampanyekan menolak. Ada pula yang ngotot untuk harus tetap dilaksanakan. Lepas dari pro dan kontra tersebut, para guru tetap harus menjalankan tugas yang diamantkan dalam sistem pendidikan nasional. Salah satunya adalah ujian nasional tetap dilaksanakan.
Pelaksanaan berbagai kegiatan, seperti ujian nasional, dituntut adanya administrasi yang baik. Berikut ini adalah contoh administrasi ujian nasional tahun 2012/2013 lengkap dari SK Sekolah sampai lampiran-lampiran. Berikut ini anda bisa mengambilnya untuk dijadikan acuan.
Anda bisa mendownloadnya disini.


إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهْ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ. وَأَشْهَدُ أَنَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. يَا أَيُّهاَ الَّذِيْنَ ءَامَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُمْ مُّسْلِمُوْنَ. يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيْرًا وَنِسَآءً وَاتَّقُوا اللهَ الَّذِيْ تَسَآءَلُوْنَ بِهِ وَاْلأَرْحَامَ إِنَّ اللهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا.
يَا أَيُّهَا الَّذِيْنَ ءَامَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَقُوْلُوْا قَوْلاً سَدِيْدًا. يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللهَ وَرَسُوْلَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا.
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحِسَانِ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ
Maasyiral muslimin rakhimakumullah!
Saderengipun, monggo kula panjenengan sami tansah eling lan bersyukur dhumateng Allah swt, amargi wekdal punika kula panjenengan sami taksih pinaringan karunia ingkang kathah. Saengga, kula panjenengan sami saged makempal wonten masjid punika kangge ngleksanakaken shalat Jumat, kangge mujudaken pangabekti kula panjenengan sami dhumateng Allah swt. Sok sinteno ingkang syukur dhumateng Allah, Allah badhe nambahi nikmat ingkang kathah. Lan tiyang ingkang mboten purun bersyukur, kanthi ngibadah ngabekti dhumateng Allah, mbenjang Allah badhe nyiksa kanthi siksa ingkang awrat sanget.
Jamaah jum’ah rahimakumullah...
Wonten ing salah satunggaling riwayat, Nalikane sedasa ayat wiwitan saking surat Al Mukminun dipunturunaken/Rasulullah ngangkat astanipun lajeng ndedonga ‘Ya Allah... panjenengan tambahi kawula/lan ampun panjenenengan kirangi. Panjenengan mulyakaken kawula//ampun panjenengan asoraken kawula. Panjenengan paringi kawula lan ampun alang-alangi kawula. Panjenengan utamakaken kawula lan ampun wonten ingkang langkung utami saking kawula. Dadosaken supados kula lan kaum muslimin ridha dhumateng panjenengan. Lan panjenengan ridha dhumateng kula lan kaum muslimin.”
Mekaten doa nipun kanjeng nabi dhumateng Allah swt. Salajengipun Rasulullah ngendika dhumateng para sahabat “Allah wis nurunake sepuluh ayat, sapa wonge sing nindakake kesaenan kaya dene ing sepuluh ayat iku, Allah bakal mapanake dheweke ing Surga Firdaus.”
Jamaah jum’ah rahimakumullah...
Sedasa ayat ingkang kasebat inggih menka Surat Al Mukminun ayat 1 - 10
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ {1} الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاَتِهِمْ خَاشِعُونَ {2} وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ {3} وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ {4} وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ {5} إِلاَّعَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْمَامَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ {6} فَمَنِ ابْتَغَى وَرَآءَ ذَلِكَ فَأُوْلاَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ {7} وَالَّذِينَ هُمْ لأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ {8} وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ {9} أُوْلاَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ
Ingkang artosipun, “Sakbenere beja banget wong-wong kang beriman iku, yaiku wong-wong kang khusyu sajroning sholate, lan wong-wong kang ngedohi saka pocapan lan tindak-tanduk kang ora migunani, lan wong-wong kang mbayar zakat, wong-wong kang njaga kehormatane kajaba marang garwane utawa budhak sing diduweni, sak benere dheweke iku ora tercela. Sing sapa wonge golek sing luwih saka iku, mula dheweke iku kagolong wong kang ngluwihi wates. Lan wong-wong kang njaga amanah lan janjine, lan wong-wong kang njaga sholate. Wong-wong kang kaya mengkono iku kang bakal marisi surga Firdaus. Dheweke urip ing sajrone kenikmatan salawase.”
Maasyiral muslimin rakhimakumullah!
Salah satunggaling dinten Rasulullah tanglet dhumateng para sahabat, “Waha para sahabat, apa kowe wis padha beriman?” Umar njawab: “Inggih, kawula sampun beriman kanjeng nabi!” Rasulullah lajeng ngendika: “Apa tandhane menawa kowe wis padha beriman?” Umar njawab:”Kawula sabar nalika dipun coba, ridha dhumateng keputusanipun Allah, lajeng bersyukur dhumateng pagesangan kawula.” Lajeng Rasulullah bersabda: “Kowe kabeh iku kalebu wong kang beriman. Demi Allah, iman iku sabar, syukur lan ridha.”
Wonten ing salah satunggaling hadis Qudsi Allah swt berfirman “Menawa Aku nguji marang kawula-Ku babagan bandha utawa anak utawa jiwane, terus dheweke nrima lan sabar, mula ing dina kiamat Aku (Allah) ngerasa isin lan bakal paring timbangan utawa nggampangake pengadilan marang dheweke. Aku (Allah) bakal mapanake ing Surga tanpa hisab. “
Maasyiral muslimin rakhimakumullah!
Ing zaman samangke, kathah kaum muslimin ingkang mboten nate mlebet masjid, mboten solat, lan sampun nilaraken tuntunan agami. Kahanan ingkang kados mekaten tentunipun, sanget mrihatinaken. Dheweke ngaku Islam, nanging menika namung dumugi saking lathi kemawon. Amargi kasunyatanipun, saben dintene // tiyang kala wau tebih saking aturan Islam. Sampun jelas tiyang-tiyang ingkang kados mekaten kala wau // tentunipun sanes kagolong tiyang ingkan badhe angsal kabegjan, pitulungan, lan kamulyan saking gusti Allah. Kados dene ingkang dipunterangaken wonten ing surat Al mukminun: Qad Aflahal mukminuun. “Sakbenere beja banget wong-wong kang beriman iku.”
Allah lajeng berfirman ingkang artosipun:”Inggih menika tiyang-tiyang ingkang khusyu’ wonten ing sholatipun.”
Maksud saking ayat punika inggih punika, tiyang-tiyang mukmin menika ngleksanakaken shalat kados dene tiyang ngagem rasukan wonten ing raganipun. Rasukan menika  badhe nutupi tiyang kala wau saking benter lan asrep. Shalat inggih badhe paring pengayoman dhumateng tiyang ingkang nglaksanakaken // saking azab neraka jahannam. Khusyuk menika saget kalampahan saking manah ingkang ngresepi ugi antengipun raga. Aisyah r. a. nate ngendika: “Menawa wektu shalat, kanjeng nabi kaya-kaya ora kenal marang aku, lan aku ya kaya-kaya ora kenal marang piyambake. Khusyuk iku ya kaya mengkono iku.” Mekaten ngendikanipun Aisyah.
Kaum muslimin rahimakumullah ...
Shalat khusyuk menika kados dene ingkang dipuncontohaken sahabat ingkang asma Urwah bin Zubeir. Nalikanipun sukunipun Urwah kenging pedang, lajeng para tabib ngendika menawi sukunipun kedah dipun amputasi. Urwah bin Zubeir shalat kanthi kusyuk supados salebetipun dipun amputasi, Urwah mboten ngraosaken sakitipun.
Allah swt ugi nitahaken supados para manungsa ndadosaken shalat kangge njaga saking musibah lan pacoban. Lan menawi angsal bebaya. Shalatipun ingkang badhe nulungi. Kados ingkang dipunfirmanaken wonten ing surat Al Baqarah: 45.
وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِينَ
Artosipun: “Dadekno sabar lan shalat iku bisa nulungi awakmu. Lan sakbenere sing kaya mengkono iku abot banget, kajaba kanggone wong-wong kang khusyuk shalate”
Wonten ing ayat menika//sejatosipun shalat niku saget nulungi kula panjenengan sami saking bebaya, musibah, lan pageblug. Ananging ndadosaken shalat supados saged dados pitulung menika awrat sanget. Kajawi kanggenipun tiyang ingkang khusyuk ing salebeting sholatipun. Namung kemawon//kadhang shalat kula panjenengan sami menika dereng berkualitas ingkang sae. Kadhang namung sekadhar ngguguraken kewajiban. Shalat dipun lampahi nanging dereng kanthi reseping manah, dereng saget khusyuk ing salebeting shalat. Menwai mekaten, tentunipun shalat dereng saged paring manfaat, dereng saged paring pitulungan dhumateng piyambakipun.
Shalat ingkang khusyuk, menika ugi saged dados margi kangge ngrampungi sedaya masalah lan ruwetipun gesang. Kanthi shalat khusyuk//Allah ugi badhe nggampilaken turunipun rezeki dhumateng kula panjenengen sami. Allah badhe paring ketenangan bathin, ugi kantentreman wonten ing salebeting gesang menika. Lan ingkang langkung penting, inggih menika,// shalat khsuyuk saged nglebetaken manungsa dhumateng Surga Firdaus. Inggih menika surga ingkan paling inggil.
Supados shalat kula panjenengan menika khusyuk, kedahipun, shalat ingkang kula panjenengan lampahi menika, nyonto dhumateng shalatipun kanjeng nabi. Kanjeng nabi nate bersabda:

Shollu kama ro aitumuni usholli...
Sholato kaya dene kowe kabeh pada ndeleng anggonku shalat.
Shalat saged khusyuk menawi ndherek angger-angger saking kanjeng nabi, mboten nambahi, mboten ngirangi. Lan dipun lampahi kanthi estu-estu. Nglurusaken niyat dhumateng Allah, lan dipun persiapaken ingkang sak sae-sae nipun. Menawi shalat kula panjenengan sampun khusyuk. Insya Allah Allah badhe nurunaken manfaat ingkang kathah kados kasebat ing ngajeng dhumatne kula panjenengan sami. Mugi-mugi kula panjenengan tansah angsal pitulungan ugi pitedah saking Allah swt, saengga kula panjenengan sami saged nglaksanakaken shalat kanthi khusyuk. Kanthi shalat ingkang khusyuk. Mugi-mugi Allah paring pitulungan, paring pangayoman, lan katentreman dhumateng kula panjenengan sami. Amin.
بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ.
وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ -أَقُوْلُ قَوْلِي هَذا أَسْتَغْفِرُ اللهَ إِنّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرّحِيْمِ

KHUTBAH KEDUA
الْحَمْدُ ِللهِ ، الْحَمْدُ ِللهِ حَقَّ حَمْدِهِ *  أَشْهَدُ أَنْ لآ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ  شَهَادَةَ عَبْدِهِ  *  وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ الْوَفِيُّ بِعَهْدِهِ *  صَلَّـى اللهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلهِ وَأَصْحَابِهِ مِنْ بَعْدِهِ *  وَسَلَّمَ تَسْلِيْمًا كَثِيْرًا *  أَمَّا بَعْدُ، فَيَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا اللهَ تَعَالَى * وَاعْلَمُوْا أَنَّ اللهَ تَعَالَى أَمَرَكُمْ أَمْرًا عَمِيْمًا *  فَقَالَ تَعَالَى: إِنَّ اللهَ وَمَلاَئِكَتَهُ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّ. يَآأَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا *  اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ سَيِّدِ الْمُرْسَلِيْنَ، وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَالتَّابِعِيْنَ *  وَتَابِعِ التَّابِعِيْنَ لَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنَ *  وَارْحَمْنَا مَعَهُمْ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ *
اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ * وَالْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ * إِنَّكَ سَمِيْعٌ قَرِيْبٌ مُّجِيْبُ الدَّعَوَاتِ *  اَللَّهُمَّ اْنصُرْ مَنْ نَصَرَ الدِّيْنَ *  وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَ الْمُسْلِمِيْنَ  *  أَللَّهُمَّ أَهْلِكْ أَعْدَاءَ الدِّيْنَ *  وَأَلِّفْ بَيْنَ قُلُوْبِ الْمُؤْمِنِيْنَ *  وَفُكَّ أَسْرَ الْمَأْسُوْرِيْنَ * وَفَرِّجْ عَنِ الْمَكْرُوْبِيْنَ * وَاقْـضِ الدَّيْنَ عَلَى الْمَدْيُوْنِيـْنَ * وَاكْتُبِ اللَّهُمَّ السَّلاَمَةَ عَلَيْنَا * وَعَلَى الْغُزَّاةِ وَالْمُجَاهِدِيْنَ وَالْمُسَافِرِيْنَ *  إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ *  
اَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ باَطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ. رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا*رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلإِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بالإِيـْمَانِ*  وَلاَ تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلاًّ لِّلَّذِيْنَ آمَنُوْا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوْفٌ رَّحِيْم  * رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَ، وَسَلاَمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِيْنَ

Monday, 1 April 2013

السلام عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَاكَاتُهُ
إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهْ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْهُ فَلاَ هَادِيَ لَهُ. وَأَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. يَا أَيُّهَا النَّاسُ أُوْصِيْكُمْ وَإِيَّايَ بِتَقْوَى اللهِ فَقَدْ فَازَ الْمُتَّقُوْنَ. قَالَ تَعَالَى: يَا أَيُّهاَ الَّذِيْنَ ءَامَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُمْ مُّسْلِمُوْنَ. قَالَ تَعَالَى: يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيْرًا وَنِسَآءً وَاتَّقُوا اللهَ الَّذِيْ تَسَآءَلُوْنَ بِهِ وَاْلأَرْحَامَ إِنَّ اللهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا. يَا أَيُّهَا الَّذِيْنَ ءَامَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَقُوْلُوْا قَوْلاً سَدِيْدًا. يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللهَ وَرَسُوْلَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا.
أَمَّا بَعْدُ؛ فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللهَ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَّرَ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَكُلَّ ضَلاَلَةٍ فِي النَّارِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

Para sedherek Muslim ingkang minulya.
Mangga para sedherek kita ngaturaken taqwa lan syukur ing ngarsaning Allah SWT. Ingkang sampun maringi kanikmatan, kesenengan, rizki, lan panggesangan datèng kawulanipun, sahingga kanthi rahmating Allah ugi kita sedaya tetep wonten ing salebeting iman lan Islam.
Mugi rahmat saha salam kaparingna dateng panutan kita Nabi Muhammad SAW ingkang sampun kautus dening Allah supados nuntun umat manungsa nuju dateng margi ingkang leres.
Mugi-mugi kita sedaya kagolong ewoning para Muttaqin ingkang estu-estu taqwa dateng Allah tansah nindakaken dhawuhing Allah sarta nebihi awisanipun.
Para sedherek. Mangga kita sami tansah berjuang lan beramal kados dene ingkang sampun kagarisaken dening Allah SWT wonten syare’at agami Islam.
Sampun ngantos tumindak kita wonten ingkang nyimpang saking tuntunan agami ingkang suci supados gesang kita pikantuk rahmat sarta pangayomaning Allah SWT, wilujeng tentrem lan manggih kabegjan fid dun yaw al akhirah.
Sebab para sedherek.
Sampun dipun sebataken wonten ing Al Qur’an :

أَلآ إِنَّ أَوْلِيَآءَ اللهِ لاَخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَهُمْ يَحْزَنُونَ
Ingkang jawinipun : “Elinga, satemene wong-wong kang dikasihi dening Allah iku ora ana rasa kuwatir tumrape wong-wong mau lan ora sedhih.”( Q.S. Yunus : 62)
Para sedherek hadlirin ingkang minulya.
Manawi kita setitekaken kawontenan gesangipun manungsa ing donya punika kenging kita umpamakaken kados dene tiyang kekesahan ingkang tebih nyabrang seganten ingkang kebak ombak nuju dateng pantai bahagia ingkang dipun idham-idhamaken , wonten ing margi wonten prahara lan angin ageng ingkang nggegirisi, sahingga manawi musafir kala wau boten ngatos-atos mesthi praunipun badhe kandhas lan kerem wonten ing tengahing samodro pungkasanipun boten saged dumugi tujuan ingkang dipun idam-idamaken.
Mila, jalaran manungsa punika inggih naming manungsa boten aneh manawi kathah idaman-idamanipun manungsa ingkang boten saged kadumugen boten sedaya ingkang dipun kajengaken dening manungsa mesthi kaleksanan boten sedaya ikhtiyaring manungsa ugi mesthi kasil.
Punapa sebabipun para sedherek. Inggih jalaran sak inggiling manungsa taksih wonten dzat ingkang kuwaos ingkang nemtokaken sedaya samukawis ing donya punika, inggih punika Allah SWT.
Jalaran miturut ajaran Islam donya punika wonten ing panguwaosipun Allah manungsa boten saged uwal saking panguwaosing Allah SWT.Awit saking punika para sedherek. Kanthi perjuanganing munungsa, manungsa dipun wajibaken dening agami ikhtiyar nebihi kejahatan lan kemungkaran.
Sampun ngantos manungsa nekat anglampahi bab-bab ingkang boten sae jalaran ingkang makaten punika boten cocok kaliyan fitrahing manungsa.
Para sedherek ingkang minulya. Manungsa kepengin pinter kedah berjuang ngupados ngelmu, kepingin sandhang tedha kedah ngagem kekiyatan ngupados sandhang tedha kanthi margi ingkang halal, boten kenging ngalamun namung ngajeng-ajeng dhawahing emas saking langit.
Jalaran saestunipun langit boten badhe jawah emas lan perak.
Para sedherek dipun sebataken wonten ing Al Qur’an :

Ingkang jawinipun : “Samangsa wis rampung shalat mula banjur padha sumebara kowe kabeh ana ing bumi lan padha goleka anugerah rizkining Allah lan kowe kabeh akeh anggone eling marang Allah SWT. supaya kowe kabeh oleh kabegjan.” (Q.S. Al Jumu’ah )
Ing ayat sanes dipun sebataken :
إِنَّ اللهَ لاَيُغَيِّرُ مَابِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَابِأَنفُسِهِمْ
Ingkang jawinipun : “Satemene Allah ora bakal ngowahi apa kang disandhang dening sawijining kaum sahingga kaum mau ngreka daya, ngrobah apa kang ana ing awake dhewe.” (Q.S. Al Ro’du :11)
Jamaah jumah rahimakumullah. Manungsa dipun wajibaken ikhtiyar/ngupayani kanthi nyambut gawe supaya bisa ngrubah kang kahanane sarwi kirang, supados kecukupan. Wonten ing salebete ikhtiyar/nyambut damel menika kala wau para manungsa samiya tansah enget dateng Allah SWT. tegesipun enget bilih “Boten wonten ingkang saged ngalang-ngalangi punapa ingkang paduka paringaken, lan boten wonten ingkang saged maringi punapa ingkang paduka alang-alangi”.
Sedaya naming gumantung Allah piyambak. Manawi usahaning manungsa punika saged kadumugen punika hakekatipun saking keparengipun Pangeran, tegesipun atas kamirahaning Allah ugi. Sebab para sedherek, manawi Allah dereng maringaken, sedyanipun temtu boten saged kelampahan.
Kajawi punika para sedherek. Salebetipun ikhtiyar sampun ngantos wonten raos putus asa utawi nglokro saking rahmating Allah ingkang Maha Kuwaos.
Manawi usaha kaping sepisan dereng kasil, saged ugi usaha kita dereng trep mila sasaged-saged ngudiya usaha malih, sebab sinten mangertos manawi Allah sampun nakdiraken Insya Allah badhe Kabul jalaran Allah Maha Pengasih lan Penyayang.
Hadlirin ingkang minulya
Kados pangandikanipun Nabi Ya’kub dateng putra-putranipun :
يَابَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلاَتَيْئَسُوا مِن رَّوْحِ اللهِ إِنَّهُ لاَيَيْئَسُ مِن رَّوْحِ اللهِ إِلاَّ الْقُوْمُ الْكَافِرُونَ
Ingkang jawinipun : “He anak-anakku padha lungaa golekana Yusuf lan aja padha putus asa saka rahmating Allah SWT.” (Q.S. Yusuf :87)
Kasebat wonten ing kitab “Durrotun Nashihiin” kaca: 256, dipun terangaken ingkang maksudipun menkaten “Bilih kangge nggayuh Al Falah “ utawi kabegjan ingkang sejatos wonten ing donya lan akherat manungsa wonten ing gesangipun kedah nindakaken sewelas perkawis, inggih punika :
Satunggal. Manungsa samiya “zuhud” wonten ing donya sampun ngantos kapusan dening pambujuking kadonyan; mendhem kadonyan sahingga piyambakipun nyupekaken sedaya-sedayanipun, supe dating Allah SWT, supe dating masyarakatipun.
Nabi Muhammad SAW nate ngendika kasebat wonten Hadits Bukhari :

Jawinipun : “Manawa salah sawiji saka kowe kabeh weruh wong kang diluwihake dening Allah babagen bandhane, enggalo ndelenga marang wong kang sangisore awakmu.” (Bukhari)
Boten sanes inggih punika kanthi ningali dateng tiyang ingkang sangandhapipun punika, manungsa badhe tansah syukur dateng Allah SWT, jiwanipun badhe tentrem dipun tebihaken saking sifat tamak.
Kalih. Manungsa samiya rajin ngibadah sarta maos Al Qur’an kanthi nyinau maknanipun lajeng dipun lampahi. Sebab pancen saestunipun Al Qur’an estu-estu dados pitedah tumrap tiyang ingkang taqwa dateng Allah SWT.
Tiga. Sekedhik pangandikanipun wonten prekawis ingkang boten perlu, boten pantes, lan boten sopan. Amargi lisan menika ibarat pedhang ingkang saget mawon mejahi piyambakipun. Mila tiyang ingkang takwa kedah njagi lisanipun.
Sekawan. Nebihi saking bab-bab ingkang haram lan syubhat sahingga perkawis ingkang dereng terang halal lan haramipun langkung sae menawi dipun tebihi supados badhanipun resik saking dosa.
Gangsal. Nindakaken shalat fardhu gangsal wekdal kanthi khusyu’ sebab shalat ingkang khusyu’ saged ngiyataken jiwa lan nebihaken manungsa saking tumindak kemungkaran. ”inna sholata tanha ’anil fakhsyai wal munkar”
Enem. Anggadhahana budi pekerti luhur remen srawung kaliyan tiyang-tiyang ingkang saleh jalaran piyambakipun kepengin ugi dados tiyang saleh.
Pitu. Tangkepipun sopan lan andhap asor boten nate ngumukaken sarira, sedaya sedayanipun sarwa bares sederhana.
Wolu. Piyambakipun loma, boten medhit sahingga artanipun estu-estu manfaat lan mbekta berkah tumrap gesangipun.
Sanga. Kebak raos katresnan (mahabbah) dateng sesamining mukmin, boten remen padudon lan memengsahan.
Sedoso. Berjuang kanthi saestu ingkang supados gesangipun migunani dateng masyarakat sahingga piyambakipun kathah jasanipun dateng masyarakat.
Pungkasan. Mangertosi kanthi saestu lan yakin dateng wontenipun pejah ngathah-ngathahaken ngamal ingkang badhe kabekta sowan ngadhep wonten ing ngarsaning Allah. Saenggo pejahipun wonten ing “Husnul Khotimah” pejah ingkang sae.
Makaten para Jamaah jumah rahimakumullah: Punapa ingkang kasebat wonten Durootun Nashihiin ngengingi usaha-usaha ingkang luhur ingkang kedah dipun tindakaken manungsa kangge nggayuh kabegjan ingkang sejati supados gesang kita pikantuk rahmat wonten pangayunipun Allah SWT. dipun ridlani dening Allah SWT.
Insya Allah kanthi makaten manungsa enggal saged wangsul dateng margi ingkang leres, nyingkiri perkawis ingkang boten sae. Menawi saben-saben tiyang saged nyingkiri perkawis ingkang mboten sae. Tentunipun, pagesangan bebrayan ing masyarakat ugi dados tentrem. Mboten wonten tindak culika, padudon, rusuh, lsp.
Akhirul kalam mangga kita nyuwun wonten ngarsaning Allah SWT mugi-mugi gesang kita dipun jembaraken dening Allah SWT, saget ngamalaken tuntunan agami kanthi sasae-saenipun, mugi-mugi gesang kita manfaat maslahat fid dun ya wal akhirah.

بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْكَرِيْمِ وَ نَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلأَيَاتِ وَ ذِكْرِ الْحَكِيْمِ وَتَقَبَّلَ مِنِّي وَمِنْكُمْ تِلاَوَتَهُ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِيْ هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاَ أَنْ هَدَانَا اللهُ. أَشْهَدُ أَنَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ الله وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ. وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ. أَمَّا بَعْدُ؛- فَيَا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُوْنَ، اِتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ……
إِنَّ اللهَ وَمَلآَئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِي يَآ أَيُّهَا الَّذِيْنَ آَمَنُواْ صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمَا. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ…..
اَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ الأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَاْلأَمْوَاتِ إِنَّكَ سَمِيْعٌ قَرِيْبٌ مُجِيْبُ الدَّعَوَاتِ
. اَللَّهُمَّ أَصْلِحْ جَمِيْعَ وُلاَةَ الْمُسْلِمِيْنَ، وَانْصُرِ اْلإِسْلاَمَ وَالْمُسْلِمِيْنَ، وَأَهْلِكِ الْكَفَرَةَ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَأَعْلِ كَلِمَتَكَ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ
اَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ باَطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ
رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ إِمَامًا
رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Tuesday, 30 October 2012

Contoh Perilaku Ghibah
Pada suatu ketika aku disuruh ibuku untuk membeli tleur ke warung. Warung itu agak jauh dari rumahku. Aku mulai berjalan. Di tengah perjalanan aku menemui serombongan ibu-ibu yang akan arisan. Aku perlahan mengikuti di belakang ibu-ibu itu. Dari rombongan ibu-ibu itu aku mendengar pembicaraan oleh mereka. Mereka membicarakan tetangganya yang sangat sombong dan sering memamerkan kekayaan dan barang-barang yang dimilikinya.
Mereka memperbincangkan keburukan tetangganya. Itu namanya ghibah. Ghibah itu seperti memakan daging saudaranya yang sudah mati. Itu perbuatan buruk dan dosa.
Dituturkan oleh Bayu Wibisono Kelas 8A.

Contoh Perilaku Hasad
Pak Ahmad adalah seorang pedagang bakso yang jujur dan memiliki penghasilan yang cukup besar. Pak Doni salah seorang teman pak Ahmad yang juga berprofesi sebagai penjual bakso. Pak Doni merasa tidak senang apabila Pak Ahmad mendapatkan penghasilan yang lebih dari dirinya. Ia merasa tersaingi dan terkalahkan oleh Pak Ahmad. Maka pak Doni kemudian berencana untuk membuat dagangan Pak Ahmad tidak laku. Ia menyiarkan kepada setiap orang bahwa dagangan Pak Ahmad itu baksonya terbuat dari daging tikus. Padahal bakso Pak Ahmad itu terbuat dari daging sapi.
Dituturkan oleh Dyah Nurmawati Kelas 8A








Friday, 5 October 2012


Sungguh terenyak saat mendengar tawuran pelajar yang menewaskan seorang siswa salah satu sekolah favorit di Ibukota. Entah apa yang terjadi dengan dunia pendidikan di Indonesia belakangan ini. Para guru yang dibuai dengan tunjangan sertifikasi, yang seharusnya bekerja lebih ekstra justeru kecolongan dengan aksi tawuran antar pelajar. Maraknya jargon sekolah gratis, pendidikan gratis tapi tak diimbangi dengan output yang bisa dibanggakan. Ujian Nasional yang terus menuai pro dan kontra. Dan sederet masalah di dunia pendidikan Indonesia saat ini barangkali cukup sebagai dasar pemakluman bahwa para pejabat akhirnya menjadi korup dan kurang bermoral. Artinya kalau dunia pendidikan memiliki sederet masalah yang cukup pelik, maka para pejabat yang dihasilkan dari dunia pendidikan itu adalah para pejabat dengan mental yang tidak baik. Mental yang tidak baik ini ditandai dengan perilakunya yang korup, selingkuhan, congkak, sombong dan begitu-begitu, lah.
Di dalam kondisi yang demikian itu muncul pula pemberitaan dari sebuah tv swasta di Indonesia yang menyatakan bahwa kegiatan ekstrakurikuler yang berbasis di masjid-masjid sekolah (rohis) adalah sarana untuk membentuk teroris. Padahal justeru rohislah yang digadang-gadang oleh berbagai fihak sebgai setitik cahaya di dalam kegelapan. Di rohislah para pemuda, siswa siswi sekolah dididik berorganisasi secara benar, mengkaji ilmu-ilmu agama, berlatih menanamkan akhlak yang baik untuk berperilaku etika yang baik, belajar sopan santun akhlak mulia yang jauh dari kekerasan, jauh dari dendam, emosi, tipu muslihat. Namun sangat disayangkan justeru kegiatan sangat positif itu diterka sebagai wahana tumbuh kembangnya terorisme. Terorisme yang merupakan sebuah kata yang tidak diketahui hulu dan hilirnya, ujung dan pangkalnya. Siapa, untuk apa, mengapa, dan sebagainya.
Sampai kemudian muncul pula duga-duga bahwa generasi muda Indonesia memang sedang dalam proses dirusak agar kemudian menjadi bangsa yang gagal mendidik putra-putrinya dan akhirnya hancurlah bangsa ini. Seringlah kita mendengar bahwa pemuda adalah tulang punggung bangsa. Bangsa akan hancur kalau pemudanya hancur mentalnya. Terbelakang kreativitas dan kecakapannya. Dan jauh sekali tertinggal dari generasi muda dari bangsa lain di dunia. Kalau pun ada yang terkecuali dari kondisi itu, barangkali sunatullah yang hanya segelintir saja untuk membahagiakan rasa dan pelipur bagi generasi tua.
Generasi muda, pelajar, remaja Indonesia, bangkitlah dari keterpurukan ini. Indonesia memanggilmu...
Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!